czynność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] czynność (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʧɨnnɔɕʨ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wykonywanie, robienie czegoś
- (1.2) działanie, funkcjonowanie
odmiana: (1.1-2) lp czynnoś|ć ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ć lm ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci
przykłady:
- (1.1) Prokurator rozpoczął czynności wyjaśniające.
- (1.2) Lekarz zauważył ustanie czynności serca i rozpoczął reanimację.
składnia:
kolokacje: zawiesić czynności, zawiesić kogoś w czynnościach; (1.1) czynności sądu/administracyjne/przygotowawcze; (1.2) ~ mózgu/serca/płuc
synonimy: (1.2) akcja
antonimy: (1.1) bierność
wyrazy pokrewne: (1) przym. czynny; przysł. czynnie; rzecz. czynienie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) act
- duński: (1.1) action w, handling w
- francuski: (1.1) action f, travail m, occupation f; (1.2) fonction f
- interlingua: (1.1) activitate
- islandzki: (1.1) tiltæki n, verknaður m
- niemiecki: (1.1) Handlung f; (1.2) Tätigkeit
- rosyjski: (1.1) занятие n, дело n, действие n, деятельность f; (1.2) функция f, деятельность f
- słowacki: (1.1) činnosť f
- szwedzki: (1.1) göromål n, handling w; (1.2) funktion w
- włoski: (1.1) attività f; (1.2) operazione, funzionamento m
