walczyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: wałczyć

walczyć (język polski)[edytuj]

konie walczą (1.1) ze sobą
zapaśnicy walczą (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvalʧ̑ɨʨ̑], AS[valčyć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) toczyć walkę, uczestniczyć w walce
odmiana:
(1.1) koniugacja VIb
przykłady:
(1.1) Całe życie walczył o lepsze warunki pracy dla swoich kolegów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) toczyć walkę, przest. wojować
antonimy:
(1.1) poddawać się
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) atakować, nacierać, bronić się, pojedynkować się, przelewać krew
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. walczerz m.-os., waleczność f, walczenie n, walka
przym. waleczny
związki frazeologiczne:
walczyć na dwa frontywalczyć z wiatrakamiwalczyć o swojewalczyć ze sobąwalczyć z kimś na udeptanej ziemiwalczyć ze śmiercią
etymologia:
pol. walka[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 16.