ociec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ociec (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. ociekać)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ociec oćce dopełniacz oćca oćców celownik oćcu oćcom biernik oćca oćców narzędnik oćcem oćcami miejscownik oćcu oćcach wołacz oćcze oćce
- przykłady:
- (1.1) Już tam ociec do swej Basi mówi zapłakany: „słuchaj jeno, pono nasi biją w tarabany”[1].
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ojciec
- (2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: ociekać
- źródła:
- ↑ Józef Wybicki, Mazurek Dąbrowskiego