biec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] biec (język polski)
wymowa:
znaczenia:
czasownik
- (1.1) szybko poruszać się na nogach
- (1.2) o czasie mijać, przemijać
- (1.3) prowadzić w jakimś kierunku
odmiana: inna forma ndk: bieg|nąć, koniugacja Vc
przykłady:
- (1.1) Zawodnicy biegli wzdłuż brzegu jeziora.
- (1.2) Czas biegnie nieubłaganie i kończy się kolejny rok.
- (1.3) Trasa biegnie przez las.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ szybko/wolno, truchtem, co sił, równo, prosto, przed siebie, ~ na czas
synonimy: (1.1) biegnąć, gnać, mknąć, pędzić, pot. zasuwać, zaiwaniać; (1.3) przebiegać, wieść, prowadzić
antonimy: (1.1) stać
wyrazy pokrewne: rzecz. bieg m; rzecz./przym. biegły
związki frazeologiczne: (1.1) biec z wywieszonym językiem, biec na jednej nodze
etymologia:
uwagi: por. biegać
tłumaczenia:
