słuchać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] słuchać (język polski)
wymowa: IPA: /ˈswuxaʨ/ wymowa
znaczenia:
czasownik
- (1.1) odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
- (1.2) świadomie odbierać czyjąś mowę
- (1.3) być posłusznym
odmiana: (1) koniugacja I przykłady:
- (1.1) Adam lubi słuchać śpiewu ptaków.
- (1.2) Nie mam ochoty słuchać tych bredni!
- (1.3) Dlaczego znowu mnie nie posłuchałeś?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. słuch; czas. słyszeć, nasłuchiwać; przym. słyszalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: „słyszeć” dotyczy tylko odbierania dźwięku, „słuchać” oznacza, że ktoś słyszy i jednocześnie skupia na tym uwagę. tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) listen; (1.3) obey
- białoruski: (1.1-3) слухаць; (1.2) чуць
- bułgarski: (1.1) слушам
- chorwacki: (1.1-3) slušati
- dolnołużycki: (1.1-3) słuchaś
- duński: (1.1-3) lytte
- francuski: (1.1) écouter
- grecki: (1.) ακούω, γρικώ
- hawajski: (1.1-3) lohe
- hebrajski: להקשיב (lehak'sziw)
- hiszpański: escuchar
- holenderski: luisteren
- interlingua: ascoltar
- jidysz: (1.1) הערן (hern)
- niemiecki: (1.1-2) hören, lauschen; (1.3) hören
- rosyjski: (1.1-3) слушать
- serbski: (1.1) слушати
- słowacki: (1.1) počúvať
- szwedzki: (1.1-2) lyssna, åhöra
- ukraiński: (1.1-3) слухати
- włoski: (1.1,2) ascoltare, udire
