dzwon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dzwon (język polski)

dzwon (1.1)


wymowa: wymowa ?/i, IPA: [ʣ̑vɔ̃n], AS: [ʒvõn], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) duży metalowy przedmiot, który potrząsany wydaje dźwięk; zob.  też dzwon (instrument) w Wikipedii
(1.2) dźwięk dzwonu (1.1)
(1.3) techn.  element różnych urządzeń technicznych, zwykle w kształcie cylindrycznym, zamknięty od góry, bez dna

odmiana: (1.1) lp  dzwon, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Dźwięk dzwonu codziennie wzywał mieszkańców wsi na poranną mszę.
(1.2) Z daleka było słychać dzwony.

składnia:
kolokacje: (1.1) serce ~u (ruchomy element ~u, który wydaje dźwięk); bić w ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  zdrobn.  dzwonek, dzwony, dzwonko, dzwonnica; czas.  dzwonić; przym.  dzwonkowaty
związki frazeologiczne: od wielkiego dzwonu, serce jak dzwon, bić w dzwony na trwogę, przysłowie dlatego dzwon głośny, że wewnątrz próżny
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/dzwon”