hit

hit (język polski)

wymowa:

IPA: [çit], AS: [χʹit], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie

(1.2) przedmiot cieszący się dużą popularnością

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	hit	hity
dopełniacz	hitu	hitów
celownik	hitowi	hitom
biernik	hit	hity
narzędnik	hitem	hitami
miejscownik	hicie	hitach
wołacz	hicie	hity

przykłady:

(1.1) Ostatnia piosenka zespołu Wilki to prawdziwy hit, wstrząsnął zachwyconymi fanami.

(1.2) Te szale to prawdziwy hit sezonu - wszystkie panie je kupują.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) przebój, szlagier, bestseller

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. angielski hit

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hit
• duński: (1.1,2) hit n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) שלאַגער m rodzaj męski (szlager)

źródła:

hit (język angielski)

wymowa:

enPR: hĭt, IPA: /hɪt/, SAMPA: /hIt/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hit, przebój

(1.2) cios, uderzenie

czasownik

(2.1) uderzać

odmiana:

(1) lm liczba mnoga hits

(2) hit, hit, hit; he hits; be hitting

przykłady:

(2.1) He was hit with a stone. → Uderzono go kamieniem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik hitter

czas. czasownik hit back, hit it off, hit on, hit out at, hit upon

przym. przymiotnik unhit

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Aneks:Język angielski - Czasowniki nieregularne

źródła:

hit (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

zaimek

(1.1) tu, tutaj (wskazując kierunek)

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) hit

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

(2.1) en hit, hiten, hitar, hitarna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) dit

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) nie mylić z här, które również oznacza tu, ale używa się go wskazując kierunek

źródła: