moneta

moneta (język polski)

monety (1.1)

wymowa:

IPA: [mɔ̃ˈnɛta], AS: [mõneta], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy; zob. zobacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też moneta w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	moneta	monety
dopełniacz	monety	monet
celownik	monecie	monetom
biernik	monetę	monety
narzędnik	monetą	monetami
miejscownik	monecie	monetach
wołacz	moneto	monety

przykłady:

(1.1) Cesarz kazał bić monety ze swoją podobizną.

składnia:

kolokacje:

(1.1) miedziana/srebrna/złota/… moneta; moneta jednogroszowa/jednocentowa/dwuzłotowa/…; bić monety

synonimy:

(1.1) bilon, drobne, żeton

antonimy:

(1.1) banknot

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monetaryzm, monetarysta

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monetarny, monetowy, monetarystyczny

przysł. przysłówek z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monetarnie

związki frazeologiczne:

przyjmować coś za dobrą monetę • odpłacać komuś taką samą monetą / odpłacać komuś podobną monetą / odpłacać komuś równą monetą

etymologia:

(1.1) łac. łacina z Wikisłownika, pl.wiktionary.org moneta

uwagi:

niektóre nazwy monet: złotówka, pensówka, as

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) coin
• czeski: (1.1) mince
• duński: (1.1) mønt w rodzaj wspólny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• esperanto: (1.1) monero
• fiński: (1.1) kolikko
• francuski: (1.1) monnaie f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, pièce
• hiszpański: (1.1) moneda, sencillo
• holenderski: (1.1) munt, muntstuk, geldstuk, specie
• indonezyjski: (1.1) keping, kepingan, koin
• japoński: (1.1) 硬貨 (こうか, kōka), コイン (koin)
• koreański: (1.1) 동전 [銅錢] (dongjeon)
• niemiecki: (1.1) Münze f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• portugalski: (1.1) moeda
• rosyjski: (1.1) монета f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• rumuński: (1.1) monedă
• szwedzki: (1.1) mynt n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• włoski: (1.1) moneta

źródła:

moneta (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) moneta

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monetari

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina z Wikisłownika, pl.wiktionary.org moneta

uwagi:

źródła:

moneta (język łaciński)

monetae (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) moneta (metalowy pieniądz)

(1.2) mennica

odmiana:

(1.1) monet|a, ~ae

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) z (1.2)

(1.2) moneta - przydomek Junony, w świątyni której w Rzymie mieściła się mennica

uwagi:

źródła:

moneta (język włoski)

wymowa:

IPA: [mo.'ne.ta]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) moneta (metalowy pieniądz)

(1.2) waluta

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza moneta; lm liczba mnoga monete

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) divisa, valuta

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monetazione f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, monetiere m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, monetina f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

czas. czasownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monetare

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monetale, monetario

związki frazeologiczne:

moneta spicciola → drobniaki • prendere qualcosa per buona moneta → przyjmować coś za dobrą monetę

etymologia:

łac. łacina z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monēta

uwagi:

zobacz opis hasła moneta na stronach włoskiej wikipedii

źródła: