powietrze

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] powietrze (język polski)


wymowa: IPA: [pɔˈvʲɛtʃɛ] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi; zob.  też powietrze w Wikipedii
(1.2) przest.  zob.  morowe powietrze
(1.3) w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią

odmiana: (1.1) lp  powietrz|e, ~a, ~u, ~e, ~em, ~u, ~e; blm 
przykłady:

(1.1) Powietrze składa się głównie z azotu.
(1.2) Od powietrza, głodu, ognia i wojny zachowaj nas, Panie. (modlitwa)
(1.3) Helikopter uniósł się w powietrze.

składnia:
kolokacje: (1.1) czyste/zatrute/suche/wilgotne/rześkie/... powietrze; ciśnienie/filtr powietrza; (1.3) lecieć w powietrzu, unosić się w powietrze, atak z powietrza
synonimy: (1.1) atmosfera
antonimy: (1.3) ziemia
wyrazy pokrewne: (1) przym.  powietrzny; czas.  zapowietrzać, odpowietrzać
związki frazeologiczne: (1.1) morowe powietrze, wylatywać w powietrze
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/powietrze”