biuro

biuro (język polski)

biuro (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbʲjurɔ], AS: [bʹi ̯uro], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje; zob. zobacz też biuro w Wikipedii

(1.2) forma działalności administracyjnej polegająca na zbieraniu, opracowywaniu i przekazywaniu informacji.

(1.3) forma działalności usługowej polegająca na zbieraniu i sprzedaży informacji.

odmiana:

przykłady:

(1.1) Moja praca w biurze polega na przekładaniu papierków z jednej kupki na drugą.

(1.2) Międzynarodowe Biuro Pokoju otrzymało w roku 1910 Pokojową Nagrodę Nobla.

(1.3) Na czym polega różnica między agencją towarzyską a biurem matrymonialnym?

składnia:

kolokacje:

~ matrymonialne, ~ prasowe, ~ polityczne, ~ podróży, ~ rzeczy znalezionych

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik biurko n rodzaj nijaki, biurowiec mrz rodzaj męskorzeczowy, biurokracja f rodzaj żeński, biurokrata m.-os. rodzaj męskoosobowy, biurokratka f rodzaj żeński, biurwa f rodzaj żeński, biurotyka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik biurowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski bureau

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) office
• arabski: (1.1) مكتب ,قلم
• baskijski: (1.1) bulego
• dolnołużycki: (1.1) běrow m rodzaj męski
• esperanto: (1.1) oficejo
• francuski: (1.1) bureau m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) oficina m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1-3) Büro n rodzaj nijaki, Institut n rodzaj nijaki; Agentur f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) о́фис m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) byrå w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) о́фіс m rodzaj męski

źródła: