chodnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] chodnik (język polski)

chodnik (1.1), na rysunku oznaczony numerem 4


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych
(1.2) długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi
(1.3) górnictwo wydrążony tunel w kopalni

odmiana: (1) lp  chodnik, ~a, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm  ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ach, ~am, ~i
przykłady:

(1.1) Wczoraj znalazłem na chodniku 100 (sto) złotych.
(1.2) U babci w chałupie na podłodze leżą stare chodniki.

składnia:
kolokacje: (1.1) iść chodnikiem/po chodniku; ruchomy ~
synonimy: (1.1) trotuar
antonimy: (1.1) jezdnia
wyrazy pokrewne: (1) czas. chodzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach