chodnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] chodnik (język polski)

chodnik (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈxɔdʲɲik], ASodʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych
(1.2) długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi
(1.3) górn.  wydrążony tunel w kopalni
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Wczoraj znalazłem na chodniku 100 (sto) złotych.
(1.2) U babci w chałupie na podłodze leżą stare chodniki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) iść chodnikiem/po chodniku; ruchomy ~
synonimy:
(1.1) trotuar
antonimy:
(1.1) jezdnia
wyrazy pokrewne:
czas.  chodzić
przym.  chodnikowy
rzecz.  chodzenie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach