chodnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] chodnik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych
- (1.2) długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi
- (1.3) górn. wydrążony tunel w kopalni
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik chodnik chodniki dopełniacz chodnika chodników celownik chodnikowi chodnikom biernik chodnik chodniki narzędnik chodnikiem chodnikami miejscownik chodniku chodnikach wołacz chodniku chodniki
- przykłady:
- (1.1) Wczoraj znalazłem na chodniku 100 (sto) złotych.
- (1.2) U babci w chałupie na podłodze leżą stare chodniki.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) trotuar
- antonimy:
- (1.1) jezdnia
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bryt. pavement, amer. sidewalk; (1.2) floorcloth, rug; (1.3) gallery
- arabski: (1.1) رصيف
- chorwacki: (1.1) pločnik m
- duński: (1.1) fortov n
- esperanto: (1.1) trotuaro
- francuski: (1.1) trottoir m; (1.2) tapis m; (1.3) galerie f
- hiszpański: (1.1) acera f; (1.2) alfombra f; (1.3) galería f
- islandzki: (1.1) gangstétt f
- jidysz: (1.1) לאַווע f (lawe)
- kaszubski: (1.1) trotuar m
- niemiecki: (1.1) Bürgersteig m; (1.2) Läufer m; (1.3) Strecke f
- norweski (bokmål): (1.1) fortau n
- nowogrecki: (1.1) πεζοδρόμιο n; (1.2) χαλί n; (1.3) γαλαρία f
- rosyjski: (1.1) тротуар m
- słowacki: (1.1) chodník; (1.3) chodba
- staroegipski: (1.1)
(pḫȝ)
- szwedzki: (1.1) trottoar w
- węgierski: (1.1) járda
- włoski: marciapiede m
- źródła: