chodnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] chodnik (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych
- (1.2) długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi
- (1.3) górn. wydrążony tunel w kopalni
odmiana: (1) lp chodnik, ~a, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ach, ~am, ~i przykłady:
- (1.1) Wczoraj znalazłem na chodniku 100 (sto) złotych.
- (1.2) U babci w chałupie na podłodze leżą stare chodniki.
składnia:
kolokacje: (1.1) iść chodnikiem/po chodniku; ruchomy ~
synonimy: (1.1) trotuar
antonimy: (1.1) jezdnia
wyrazy pokrewne: (1) czas. chodzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) UK pavement, US sidewalk; (1.2) floorcloth, rug; (1.3) gallery
- chorwacki: (1.1) pločnik m
- duński: (1.1) fortov n
- esperanto: (1.1) trotuaro
- francuski: (1.1) trottoir m; (1.2) tapis m; (1.3) galerie f
- grecki: (1.1) πεζοδρόμιο n; (1.2) χαλί n; (1.3) γαλαρία f
- hiszpański: (1.1) acera f; (1.2) alfombra f; (1.3) galería f
- islandzki: (1.1) gangstétt f
- jidysz: (1.1) לאַווע f (lawe)
- niemiecki: (1.1) Bürgersteig m; (1.2) Läufer m; (1.3) Strecke f
- norweski (bokmål): (1.1) fortau n
- rosyjski: (1.1) тротуар m
- szwedzki: (1.1) trottoar w
- węgierski: (1.1) járda
- włoski: marciapiede m
