koń

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] koń (język polski)

konie (1.1)
gimnastyka na koniu (1.2)
biały koń (1.3)


wymowa: IPA: /kɔɲ/ posłuchaj posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  zwierzę pociągowe lub do jazdy wierzchem (equus caballus); zob.  też koń domowy w Wikipedii
(1.2) sport.  przyrząd gimnastyczny
(1.3) sport.  pot.  w szachach: skoczek; zob.  też skoczek w Wikipedii
(1.4) wulg.  męski członek

odmiana: (1.1-4) lp  koń, konia, koniowi, konia, koniem, koniu, koniu; lm  koni|e, ~, ~om, ~e, końmi, ~ach, ~e
przykłady:

(1.1) Konie to najpiękniejsze zwierzęta na świecie!
(1.2) Nigdy nie umiałem skakać przez konia.
(1.3) Może Pan zbić koniem białą królową.
(1.4) Przestań walić konia, ty zboczeńcu.

składnia:
kolokacje: (1.1) jeździć na koniu, maść konia (nie kolor!), ujeżdżać konia, siodłać konia; (1.2) skakać przez konia; (1.3) ruszyć się koniem, zbić/zabić konia, kolor konia (nie maść!), biały/czarny koń
synonimy: (1.1) rumak, wierzchowiec; (1.3) skoczek; (1.4) kutas, penis
antonimy: (1.1) muc, szkapa
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  koński; rzecz.  koniuszy; przysł.  konno
związki frazeologiczne: przysłowia o koniu; koń mechaniczny; koń pociągowy; stary koń; zjeść konia z kopytami; walić konia; czarny koń; konia z rzędem temu; koń trojański; robić kogoś w konia; koń by się uśmiał; co koń wyskoczy
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia: