korytarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] korytarz (język polski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku; zob. zobacz też korytarz w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza korytarz, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e!
przykłady:

(1.1) Znów jakiś łobuz stłukł żarówkę i w korytarzu panują egipskie ciemności.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) gang
• angielski: (1.1) corridor
• białoruski (1.1) калідор m rodzaj męski
• duński: (1.1) gang w
• fiński: (1.1) eteiskäytävä
• francuski: (1.1) couloir m rodzaj męski
• grecki: (1.1) διάδρομος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) pasillo m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) קאָרידאָר m rodzaj męski (koridor)
• niemiecki: (1.1) Korridor m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) коридор m rodzaj męski
• slovio: (1.1) koridor (коридор)
• węgierski: (1.1) folyosó