korytarz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] korytarz (język polski)
wymowa: wymowa, IPA: [kɔˈrɨtaʃ], AS: [korytaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku; zob. też korytarz w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp korytarz, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) gang
- angielski: (1.1) corridor
- białoruski: (1.1) калідор m
- duński: (1.1) gang w
- fiński: (1.1) eteiskäytävä
- francuski: (1.1) couloir m
- grecki: (1.1) διάδρομος m
- hiszpański: (1.1) pasillo m
- jidysz: (1.1) קאָרידאָר m (koridor)
- niemiecki: (1.1) Korridor m
- rosyjski: (1.1) коридор m
- slovio: (1.1) koridor
- szwedzki: (1.1) korridor w, gang w
- węgierski: (1.1) folyosó