uczeń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] uczeń (język polski)
wymowa: IPA: /'uʧɛɲ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ten, kto się uczy, pobiera naukę
- (1.2) najniższy stopień kwalifikacji zawodowych
odmiana: (1.1-2) lp ucz|eń, ~nia, ~niowi, ~nia, ~niem, ~niu, ~niu; lm ~niowie, ~niów, ~niom, ~niów, ~niami, ~niach, ~niowie przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) student, praktykant, terminator, adept, początkujący, debiutant, żółtodziób, dyletant, stażysta, czeladnik, pomocnik, asystent, aplikant, szary człowiek, anonim
antonimy: (1.1) nauczyciel, mistrz, luminarz, znakomitość, sława, postać, geniusz, noblista, fenomen, indywidualność, wielka indywidualność, cudowne dziecko, artysta, fachowiec, mistrz, wielki człowiek, koryfeusz, uznany autorytet, osobistość
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska uczennica; przym. uczniowski; rzecz. nauka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) schoolboy, pupil, student, apprentice
- chorwacki: (1.1) učenik m
- dolnołużycki: (1.1) wuknik m
- duński: (1.1) elev w
- esperanto: (1.1) lernanto
- estoński: (1.1) koolipoiss, õpilane
- francuski: (1.1) élève m, écolier m, adepte m, disciple m
- grecki: (1.1) μαθητής m
- hebrajski: (1.1) תלמיד m (talmid)
- hiszpański: (1.1) alumno m
- holenderski:(1,1) leerling, scholier, student
- interlingua: (1.1) alumno, apprentisse
- islandzki: (1.1) nemandi m, nemi m, námsmaður m
- japoński: (1.1) がくせい (gakusei) 学生
- jidysz: (1.1) תּלמיד m (talmed)
- koreański: (1.1-2) 학생
- litewski: (1.1) mokinys
- łotewski: (1.1) skolnieks
- niemiecki: (1.1) Schüler m
- norweski (bokmål): (1.1) elev m
- rosyjski: (1.1) ученик m
- slovio: (1.1) ucxnik (учник)
- szwedzki: (1.1) elev w (1.2) lärling w
- wilamowski: (1.1) śülbüw m
- włoski: (1.1) alunno
