łąka

łąka (język polski)

łąka (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈwɔ̃ŋka], AS: [u̯õŋka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teren gęsto porośnięty trawami

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	łąka	łąki
dopełniacz	łąki	łąk
celownik	łące	łąkom
biernik	łąkę	łąki
narzędnik	łąką	łąkami
miejscownik	łące	łąkach
wołacz	łąko	łąki

przykłady:

(1.1) Pani zabija pana, (…) potem cała skrwawiona bieży przez łąki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pastwisko

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale łączka

przym. przymiotnik łąkowy

związki frazeologiczne:

dziura w worze, gość w komorze, piasek w mące, woda w łące, kąkol w życie, złość w habicie

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) meadow
• arabski: (1.1) مرج
• chorwacki: (1.1) livada f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) louka f rodzaj żeński
• duński: (1.1) eng m rodzaj męski, græsmark w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) herbejo
• farerski: (1.1) graslendi n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) prairie f rodzaj żeński, pré m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) prado m rodzaj męski, pradera f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) prato
• islandzki: (1.1) graslendi n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) לאָנקע f rodzaj żeński (lonke)
• niemiecki: (1.1) Wiese f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): eng m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) λιβάδι n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) луг m rodzaj męski, лужайка f rodzaj żeński
• slovio: (1.1) luka (лука)
• szwedzki: (1.1) äng w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) лука f rodzaj żeński, луг m rodzaj męski
• wilamowski: (1.1) wejs
• włoski: (1.1) prato m rodzaj męski

źródła: