fara

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] fara (język polski)


wymowa: IPA: [ˈfara], AS: [fara]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest.  główny kościół parafialny w mieście; zob.  też fara w Wikipedii
(1.2) reg. śl.  parafia
(1.3) reg. śl. [1] plebania, probostwo

odmiana: (1.1) lp  fara, ~y, ~ze, ~ę, ~ą, ze, ~o; lm  ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Przy farze była szkoła parafialna i 2 szpitale, uposażone w grunta i ogrody. (F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, 1880-1902)
(1.3) Byłżech dzisiej na farze zamówić mszo za fatra. → Byłem dziś na plebanii zamówić mszę za ojca.

składnia:
kolokacje: (1.?) srogo fara; (1.3) na farze
synonimy: (1.1) kościół farny
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  daw.  fararz, reg. śl.  farorz; przym.  farny
związki frazeologiczne:
etymologia: niem.  Pfarre[1]
uwagi: zob.  też fara w Encyklopedii staropolskiej tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → parafia
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → plebania

źródła:

  1. 1,0 1,1 Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 82, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008. ISBN 978-83-60528-54-9.

[edytuj] fara (język czeski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) rel.  parafia

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] fara (język szwedzki)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
czasownik

(1.1) jechać

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) niebezpieczeństwo

odmiana: (1.1) att fara, far, for, farit, far!; (2.1) en fara, faran, faror, farorna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (2.1) åka
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też Czasowniki nieregularne w języku szwedzkim