chwila
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] chwila (język polski)
wymowa: IPA: [ˈxfʲila]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1) lp chwil|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) Jerzy patrzył (przez) chwilę na wystawę sklepową.
- (1.2) Chwilo, trwaj, jesteś taka piękna! (Goethe, Faust)
- (1.3) Chwilami mam zawroty głowy.
składnia:
kolokacje: (1.1) za chwilę, przed chwilą; przez chwilę; (1.2) co chwila
synonimy: (1.1-2) moment; (1.1) mgnienie oka
antonimy: (1.3) często
wyrazy pokrewne: (1.1-2) zdrobn. chwilka; (1.1) przym. chwilowy; przysł. chwilowo
związki frazeologiczne: (1.1) lada chwila, wolna chwila; (1.2) w tej chwili, w ostatniej chwili
etymologia: śwn. hwil[1] por. niem. Weile
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) moment, minute; (1.2) moment
- chorwacki: (1.1) tren m
- czeski: (1.1) chvíle
- dolnołużycki: (1.1) chyla f
- duński: (1.1,2) øjeblik n, moment w
- esperanto: (1.x) momento
- francuski: (1.1,2) instant m, moment m
- górnołużycki: (1.1-2) chwila f
- hebrajski: (1.1,2) רגע m (rega)
- hiszpański: (1.1,2) momento, instante, rato
- holenderski: (1.1,2) moment
- japoński: (1.1,2) 瞬間 (しゅんかん)
- jidysz: (1.1,2) רגע f (rege)
- niemiecki: (1.1-2) Moment m
- portugalski: (1.1-2) momento m
- szwedzki: (1.1-2) stund w; moment n; slag n; ögonblick n
- włoski: (1.3) a tratti
źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 45, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
[edytuj] chwila (język górnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) chwila
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przysł. tuchwilu
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
