chwila

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

chwila (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxfʲila], AS[χfʹila], zjawiska fonetyczne: zmięk. post. utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bardzo krótki czas
(1.2) punkt w czasie
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Jerzy patrzył (przez) chwilę na wystawę sklepową.
(1.2) Chwilo, trwaj, jesteś taka piękna! (Goethe, Faust)
składnia:
kolokacje:
(1.1) za chwilę • przed chwilą • przez chwilę
(1.2) co chwila
synonimy:
(1.1-2) moment
(1.1) mgnienie oka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  chwilunia f , chwilówka f ; zdrobn.  chwilka f , chwileczka f 
przym.  chwilowy
przysł.  chwilowo
związki frazeologiczne:
(1.1) lada chwilawolna chwila
(1.2) w tej chwiliw ostatniej chwili
(1.3) czyjeś chwile są policzone
etymologia:
śwn.  hwīl[1] por.  niem.  Weile
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 45, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.

chwila (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chwila
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł.  tuchwilu
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: