tracić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: trącić

tracić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtraʨ̑iʨ̑], AS[traćić], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) przestawać posiadać jakąś rzecz
(1.2) przestawać posiadać jakąś cechę
(1.3) ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
(1.4) wymierzać komuś karę śmierci
odmiana:
przykłady:
(1.1) Marek traci pieniądze w kasynie.
(1.2) Janek traci nadzieję, że kiedykolwiek zdobędzie książkę.
(1.3) Dolary tracą na wartości.
(1.4) Vlad Drakul torturował a potem tracił wrogów przez wbicie na pal. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  aspekt dokonany stracić, utracić
rzecz.  tracenie n , strata, utrata, stracenie
ims.  stracony
przym.  stracony
związki frazeologiczne:
tracić panowanie nad sobą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: