tracić
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: trącić
[edytuj] tracić (język polski)
wymowa:
znaczenia:
czasownik przechodni, aspekt niedokonany
- (1.1) przestawać posiadać jakąś rzecz
- (1.2) przestawać posiadać jakąś cechę
- (1.3) ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
- (1.4) wymierzać komuś karę śmierci
odmiana: przykłady:
- (1.1) Marek traci pieniądze w kasynie.
- (1.2) Janek traci nadzieję, że kiedykolwiek zdobędzie tę książkę.
- (1.3) Dolary tracą na wartości.
- (1.4) Vlad Drakul torturował a potem tracił wrogów przez wbicie na pal. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. aspekt dokonany stracić, utracić; rzecz. strata, utrata, stracenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) lose; (1.4) execute
- baskijski: (1.1) galdu
- esperanto: (1.1-3) perdi; (1.4) ekzekuti
- fiński: (1.1) kadottaa
- francuski: (1.1-3) perdre; (1.4) exécuter
- grecki: (1.1-3) χάνω; (1.4) θανατώνω
- hebrajski: (1.1) איבד
- hiszpański: (1.1-3) perder; (1.4) ajusticiar
- irlandzki: (1.1) caill
- jidysz: (1.1) אָנווערן (onwern), פֿאַרלירן (farlirn); (1.3) דערלייגן (derlejgn), צולייגן (culejgn)
- kornijski: (1.1) kelli
- niemiecki: (1.1) verlieren
- portugalski: (1.1) perder
- rosyjski: (1.1-3) терять
- szwedzki: (1.1) förlora
- wenecki: (1.1) perdare, deperdare, molare
- włoski: (1.1) perdere