ben

ben (język duński)

et ben (1.1)

et ben (1.2)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) noga

(1.2) kość

(1.3) ość

odmiana:

(1) et ben, benet, ben, benene

przykłady:

(1.1) Jeg har to ben. Og hvor mange ben har et tusindben? → (Ja) mam dwie nogi. A ile nóg ma stonoga?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) knogle

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.1) gøre sig ud til bens • have begge ben på jorden • et ben i hver lejr • have fået det forkerte ben (først) ud af sengen • hoppe i med samlede ben • hoppe i med samlede ben • hovedet op og benene ned • hovedet opad og benene nedad • ikke få et ben til jorden • ikke sætte sine ben et sted • lette ben • røre benene • springe i med samlede ben • spænde ben for nogen • stable noget på benene • stikke halen mellem benene • strække benene • stå med det ene ben i graven • stå på egne ben • sætte det lange ben foran • tage benene på nakken • trække på benet • være en klods om benet • være let til bens • være usikker på benene

(1.2) have ben i næsen • brystben • nøgleben • kraveben

etymologia:

uwagi:

zobacz też: części ciała w języku duńskim

źródła:

ben (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) błogosławić

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ben (język holenderski)

wymowa:

IPA: /bɛn/

znaczenia:

czasownik, forma pochodna

(1.1) forma pierwszej osoby liczby pojedynczej (ik) czasu teraźniejszego prostego (onvoltooid tegenwoordige tijd) czasownika zijn

(1.2) forma pytająca drugiej osoby liczby pojedynczej (jij) czasownika zijn

(1.3) forma trybu rozkazującego liczby pojedynczej czasownika zijn

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ben (język kataloński)

wymowa:

znaczenia:

przysłówek

(1.1) dobrze

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina bene

uwagi:

ta forma używana jest przed przymiotnikami, przysłówkami i czasownikami, w pozostałych przypadkach używa się formy bé

źródła:

ben (język szwedzki)

ben (1.1)

ben (1.2)

wymowa:

IPA: [beːn] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. anatomia noga

(1.2) anat. anatomia kość

odmiana:

(1.1-2) ett ben, benet, ben, benen

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) benmuskel • benskydd • fiskben • lårben • tinningben

(1.2) benmärg

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik bena

przym. przymiotnik benig

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1-2) zobacz też: części ciała w języku szwedzkim

źródła:

ben (język turecki)

wymowa:

IPA: /ben/

znaczenia:

zaimek

(1.1) ja, pierwsza osoba liczby pojedynczej

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza ben, beni, bene, bende, benden, benin

przykłady:

(1.1) Sizi ben gördüm, onları siz gördünüz. → Ja zobaczyłam was, a (potem) wy zobaczyliście ich.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: ben • sen • o • biz • siz • onlar

źródła: