imię

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

imię (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈĩmʲjɛ], AS[ĩmʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. denazal. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); pot.  również nazwa zwierzęcia, rośliny itp.
(1.2) imię (1.1) i nazwisko
(1.3) przest.  rzeczownik
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Jak masz na imię?
(1.2) a imię jego czterdzieści i cztery.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) ktoś imieniem… • mieć na imięnosić imięnadawać/nadawać komuś imię • nazwać kogoś po imieniupierwsze/drugie/chrzestne imię • wielkie imięznany z imienia
synonimy:
(1.1) przezwisko, przydomek
(1.2) nazwisko
(1.3) rzeczownik
antonimy:
(1.1) nazwisko
hiperonimy:
(1.1) nazwa własna
(1.2) nazwa własna
(1.3) część mowy
hiponimy:
(1.2) imię męskie, imię żeńskie
(1.3) rzeczownik nieżywotny, rzeczownik żywotny
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1-2) przym.  imienny; rzecz.  imiennik
związki frazeologiczne:
nazywać rzeczy po imieniuprzynieść sobie imięw imięw imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Mickiewicz