imię
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] imię (język polski)
wymowa: IPA: /ˈimjɛ/ wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); pot. również nazwa zwierzęcia, rośliny itp.
- (1.2) imię (1.1) i nazwisko
- (1.3) przest. rzeczownik
odmiana: (1) lp imi|ę, ~enia, ~eniu, ~ę, ~eniem, ~eniu, ~ę; lm ~ona, ~on, ~onom, ~ona, ~onami, ~onach, ~ona przykłady:
- (1.1) Jak masz na imię?
- (1.2) ...a imię jego czterdzieści i cztery. (Adam Mickiewicz)
składnia:
kolokacje: (1.1) mieć na imię Stefan/Jerzy/Anna/...; nadawać komuś imię
synonimy: (1.1) przezwisko, przydomek; (1.2) nazwisko; (1.3) rzeczownik
antonimy: (1.1) nazwisko
wyrazy pokrewne: (1.1-2) przym. imienny; rzecz. imiennik; (1.3) rzecz. zaimek, przedimek
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) naam
- albański: (1.x) emri
- angielski: (1.1-2) name, first name
- białoruski: (1.1) імя n
- chorwacki: (1.1-2) ime n
- dolnołużycki: (1.1-2) mě n
- duński: (1.1-2) navn n
- esperanto: (1.1-2) nomo
- fiński: (1.1) nimi, etunimi
- francuski: (1.1) prénom m; (1.1-3) nom m
- górnołużycki: (1.1-2) mjeno n
- grecki: (1.1-3) όνομα n
- hebrajski: (1.1-2) שם m
- hiszpański: (1.1-3) nombre m
- holenderski: (1.1) naam m
- islandzki: (1.1) nafn n, fornafn n
- japoński: (1.1-2) 名前 (なまえ)
- jidysz: (1.1) נאָמען m (nomen)
- koreański: (1.1) 이름
- łaciński: (1.1-3) nomen n
- niemiecki: (1.1) Name m, Vorname m; (1.2) Name m
- osetyjski: (1.1) ном
- portugalski: (1.1-2) nome m
- rosyjski: (1.1-3) имя n
- szwedzki: (1.1) namn n, (1.2) förnamn n
- węgierski: (1.1) név
- wilamowski: noma
