ość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ość (język polski)[edytuj]

ości (1.1)
ości (1.2) u ziarna żyta
wymowa:
IPA: [ɔɕʨ̑], AS: [ość] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) icht.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org mała kość u ryb; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też ości w Wikipedii
(1.2) bot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ostry, sztywny wyrostek u plewki ziaren kłosa
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik ość ości
dopełniacz ości ości
celownik ości ościom
biernik ość ości
narzędnik ością ościami / rzad.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ośćmi[1]
miejscownik ości ościach
wołacz ości ości
przykłady:
(1.1) Zrobiłam dzisiaj dorsza i omal się nie udławiłam ością.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ości ryby • rybie ości • udławić się ością
synonimy:
(1.2) ostka, wąs
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ościstość f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, kość f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, oścień m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zdrobn.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ostka f  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ościsty
związki frazeologiczne:
z kości na ości
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ hasło ość w: Nowy słownik poprawnej polszczyzny, red. Andrzej Markowski, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, ISBN 83-01-13681-2.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=ość&oldid=3338363”