ziemia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Ziemia
[edytuj] ziemia (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʑemʲa] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) grunt, podłoże (także w budynku)
- (1.2) działka rolnicza lub budowlana
- (1.3) gleba
- (1.4) kraina geograficzna
odmiana: (1.1) lp ziemi|a, ~, ~, ~ę, ~ą, ~, ~o; blm; (1.2-4) lp jak (1.1); lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) Upadłem na ziemię z dużej wysokości.
- (1.1) Coś leży na ziemi.
- (1.2) Kupiłem ziemię i zaczynam budować dom.
- (1.3) Kwiaty nie chcą rosnąć na tej kiepskiej ziemi.
- (1.4) Ja jestem swój! Pochodzę z tej ziemi!
składnia:
kolokacje: (1.1) trzęsienie ziemi; (1.3) dobra/zła/żyzna ziemia
synonimy: (1.1) grunt, podłoga; (1.2) działka, parcela, grunt; (1.3) gleba
antonimy: (1.1) woda, powietrze
wyrazy pokrewne: (1.3) rzecz. czarnoziem, ziemianka; przym. ziemny; (1.5) przym. ziemski
związki frazeologiczne: (1.1) wyrosnąć spod ziemi; (1.3-4) sól ziemi; (1.4) Ziemia Obiecana
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ground; (1.4) land
- białoruski: (1.1) зямля
- dolnołużycki: (1.1,4) zemja f
- duński: (1.1) jord w; (1.4) land n
- esperanto: (1.3,4) tero
- estoński: (1.1) maa
- farerski: (1.1) (1.1-3) jørð n
- górnołużycki: (1.1,4) zemja f
- hawajski: (1.1,4) honua
- hiszpański: (1.1) suelo m, tierra f
- islandzki: (1.1-3) jörð f; (1.4) land n
- kakczikel: (1.1) ulef
- łaciński: (1.3-4) terra
- niemiecki: (1.1) Erde f
- portugalski: (1.1) terreno m; (1.4) terra f
- rosyjski: (1.1-4) земля f
- staroirlandzki: (1.1) tír
