ziemia
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
ziemia (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) grunt, podłoże (także w budynku)
- (1.2) działka rolnicza lub budowlana
- (1.3) gleba
- (1.4) kraina geograficzna
- odmiana:
- (1.1) lp ziemi|a, ~, ~, ~ę, ~ą, ~, ~o; blm
- (1.2-4) lp jak (1.1); lm ~e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
- przykłady:
- (1.1) Upadłem na ziemię z dużej wysokości.
- (1.1) Coś leży na ziemi.
- (1.2) Kupiłem ziemię i zaczynam budować dom.
- (1.3) Kwiaty nie chcą rosnąć na tej kiepskiej ziemi.
- (1.4) Ja jestem swój! Pochodzę z tej ziemi!
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) trzęsienie ziemi
- (1.3) dobra/zła/żyzna ziemia
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ziemianka f, ziemniak m, uziemienie n, Ziemia f
- przym. ziemny, ziemski
- czas. uziemić
- związki frazeologiczne:
- (1.1) wyrosnąć spod ziemi
- (1.3-4) sól ziemi
- (1.4) Ziemia Obiecana
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ground; (1.4) land
- arabski: (1.1) تربة (1.3) ;ثرى f; (1.4) بلد
- białoruski: (1.1) зямля
- dolnołużycki: (1.1,4) zemja f
- duński: (1.1) jord w; (1.4) land n
- esperanto: (1.3,4) tero
- estoński: (1.1) maa
- farerski: (1.1) (1.1-3) jørð n
- fenicki: (1) 𐤀𐤓𐤑
- górnołużycki: (1.1,4) zemja f
- hawajski: (1.1,4) honua
- hiszpański: (1.1) suelo m, tierra f
- islandzki: (1.1-3) jörð f; (1.4) land n
- kakczikel: (1.1) ulef
- kazachski: (1.1-4) жер
- łaciński: (1.3-4) terra
- niemiecki: (1.1,4) Boden m; (1.2) Grundstück n; (1.3) Erde f
- ormiański: (1.4) երկիր, աշխարհ
- portugalski: (1.1) terreno m; (1.4) terra f
- rosyjski: (1.1-4) земля f
- staroirlandzki: (1.1) tír
- tybetański: (1.4) ས
- wilamowski: (1.3) ād f
- źródła:
