łaciński
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] łaciński (język polski)
- wymowa:
- IPA: [waˈʨ̑ĩj̃sʲci], AS: [u̯aćĩĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• rozs. artyk. wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego
- (1.2) właściwy Kościołowi rzymskokatolickiemu
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik łaciński łacińska łacińskie łacińscy łacińskie dopełniacz łacińskiego łacińskiej łacińskiego łacińskich celownik łacińskiemu łacińskiej łacińskiemu łacińskim biernik łacińskiego łaciński łacińską łacińskie łacińskich łacińskie narzędnik łacińskim łacińską łacińskim łacińskimi miejscownik łacińskim łacińskiej łacińskim łacińskich wołacz łaciński łacińska łacińskie łacińscy łacińskie nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Alfabet łaciński jest używany w większości języków europejskich.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) język/alfabet ~i • kultura/cywilizacja ~a • Ameryka Łacińska
- (1.2) obrządek ~i
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. łacina, łacinnik
- przym. łacińskojęzyczny
- związki frazeologiczne:
- żagiel łaciński
- (1.2) krzyż łaciński
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Latin
- arabski: (1.1) لاتيني
- francuski: (1.1) latin
- hiszpański: (1.1) latino
- łaciński: (1.1) latinus
- nowogrecki: (1.1) λατινικός
- rosyjski: (1.1) латинский
- szwedzki: (1.1) latinsk
- ukraiński: (1.1) латинський
- włoski: (1.1) latino
- źródła:
