łaciński

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

łaciński (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[waˈʨ̑ĩj̃sʲci], AS[u̯aćĩĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego
(1.2) właściwy Kościołowi rzymskokatolickiemu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) łacina
odmiana:
przykłady:
(1.1) Alfabet łaciński jest używany w większości języków europejskich.
(1.2) Łaciński duszochwat Kuncewicz w Warszawie sprawował już łaciński obrządek, naoczni świadkowie widzieli go w łacińskich szatach, w łacińskim kościele.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) język / alfabet łaciński • kultura / cywilizacja łacińska • Ameryka Łacińska
(1.2) obrządek łaciński
synonimy:
(1.1) rzymski, latyński
(1.2) katolicki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łacina f, łacinnik m, łacinniczka f
przysł. łacińsko
związki frazeologiczne:
żagiel łacińskikrzyż łaciński
etymologia:
(1.1) pol. łacina[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Tadeusz Żychiewicz Jozafat Kuncewicz, Wydawnictwo Bernardynów „Calvarianum”, Kalwaria Zebrzydowska 1986, s. 85
  2. hasło łaciński w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.