gałąź
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] gałąź (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) boczny pęd drzewa
- (1.2) dział gospodarki, nauki itp.
- (1.3) anat. odnoga części organizmu (układu oddechowego, krwionośnego itp.)
- (1.4) linia rodowa/plemienna
odmiana: lp gał|ąź, ~ęzi, ~ęzi, ~ąź, ~ęzią, ~ęzi, ~ęzi; lm ~ęzie, ~ęzi, ~ęziom, ~ęzie, ~ęziami lub ~ęźmi, ~ęziach, ~ęzi;
przykłady:
- (1.1) Podczas ostatniej nawałnicy gałęzie wielu drzew w arboretum zostały poważnie uszkodzone.
- (1.2) Fizyka jądrowa to stosunkowo nowa gałąź nauki.
- (1.3) Na rysunku zaznaczono główne gałęzie układu nerwowego człowieka.
- (1.4) Adam wnikliwie bada liczne gałęzie swojej rodziny.
składnia:
kolokacje: (1.1) zdrewniała ~, przycinać gałęzie; (1.2) rozwijać/zgłębiać ~ matematyki/psychologii
synonimy: (1.1) konar, odrośl; (1.2) dział; (1.3) odnoga
antonimy: (1.1) pień, korzenie
wyrazy pokrewne: rzecz. gałązka, odgałęzienie; czas. rozgałęziać się, odgałęziać się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2,4) branch
- chorwacki: (1.1-2) grana f
- duński: (1.1,2,4) gren w; (1.2) branche w
- esperanto: (1.1) branĉo
- interlingua: (1.1) branca
- islandzki: (1.1) grein f
- japoński: (1.1) 枝 (えだ)
- niemiecki: (1.1) Ast m; Zweig m; (1.2) Zweig m
- rosyjski: (1.1) ветка f, ветвь f, сук m; (1.2) отрасль f; (1.3) ответвление n; (1.4) ветвь f
