vent

vent (język angielski)

wymowa:

IPA: /vɛnt/

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) otwór (najczęściej wentylacyjny)

(1.2) komin wulkanu

(1.3) ujście, upust emocji

(1.4) otwór jamy ciała

(1.5) dziurka na guziki w kurtkach

czasownik nieprzechodni

(2.1) pozwolić gazom uciec

czasownik przechodni

(3.1) pozwolić uciec przez otwór

czasownik przechodni i nieprzechodni

(4.1) wyrazić, wyładować emocje

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza vent, lm liczba mnoga vents

(2-4) to vent, vented, vented, vents, venting

przykłady:

(1.3) She gave vent to her anger. → (Ona) dała upust swojej złości.

(4.1) He vents his anger violently. → (On) brutalnie wyładował swój gniew.

składnia:

kolokacje:

(1.3) give vent to sth/sb

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ventilator

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

vent (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) wiatr

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik vento, ventumilo, ventmuelejo, ventakvomuelejo

przym. przymiotnik venta

czas. czasownik venti, ventumi

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

vent (język francuski)

wymowa:

IPA: [vɑ̃] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wiatr

(1.2) pot. potocznie wiatry, gazy

(1.3) przen. przenośnie podmuch, odczucie nadchodzących wydarzeń, zmian

odmiana:

lm liczba mnoga ~s

przykłady:

(1.1) Il fait du vent aujourd’hui. → Wiatr dzisiaj wieje.

(1.2) J’avais des vents après ta soupe hier. → Po twojej zupie miałem wczoraj wiatry.

(1.3) On a vraiment senti passer le vent de la liberté. → Naprawdę mieliśmy wrażenie, że przechodzi wiatr wolności.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina ventus

uwagi:

źródła: