element

element (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ɛˈlɛ̃mɛ̃nt], AS: [elẽmẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) część składowa

(1.2) pejor. pejoratywnie o grupie społecznej lub jej przedstawicielu

(1.3) w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: ziemia, woda, ogień i powietrze

(1.4) mat. matematyka, matematyczny obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	element	elementy
dopełniacz	elementu	elementów
celownik	elementowi	elementom
biernik	element	elementy
narzędnik	elementem	elementami
miejscownik	elemencie	elementach
wołacz	elemencie	elementy

przykłady:

(1.1) Dysk twardy jest elementem zestawu komputerowego.

(1.2) Tutaj mieszka sam element.

(1.3) Woda i ogień to wrogie elementy.

(1.4) Elementami zbioru potęgowego są podzbiory wyjściowego zbioru.

składnia:

kolokacje:

(1.4) element neutralny, element przeciwny, element pierwszy, element algebraiczny, element przestępny

synonimy:

(1.1) część, fragment, składnik

antonimy:

(1.1) całość

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik elementarny

rzecz. rzeczownik elementarz m rodzaj męski, zdrobn. zdrobniale elemencik m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) element, part; (1.4) element
• arabski: (1.1) عنصر ,مكون
• duński: (1.1) element
• francuski: (1.1-3) élément m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-3) elemento m rodzaj męski
• jidysz: (1.3) שטאָף m rodzaj męski (sztof)
• niemiecki: (1.1) Element n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1-4) στοιχείο n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1-3) elemento m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) деталь f rodzaj żeński, элемент m rodzaj męski; (1.2-3) элемент m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) element n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1-3) elemento m rodzaj męski

źródła:

element (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˈel.ɪ.mənt/, SAMPA: /"El.I.m@nt/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) element, część składowa

(1.2) żywioł

(1.3) pierwiastek chemiczny

odmiana:

lm liczba mnoga elements

przykłady:

(1.2) There are 4 elements: fire, wind, water and earth. → Są 4 żywioły: ogień, woda, wiatr i ziemia.

(1.3) Lutetium is the chemical element in the periodic table that has the symbol Lu and atomic number 71. → Lutet jest pierwiastkiem mającym symbol Lu oraz liczbę atomową 71 w układzie okresowym.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik elemental

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.3) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych

źródła:

element (język holenderski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pierwiastek chemiczny

odmiana:

przykłady:

(1.1) Lutetium is een scheikundig element met symbool Lu en atoomnummer 71. → Lutet jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu Lu i liczbie atomowej 71.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych

źródła:

element (język słoweński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. chemia, chemiczny pierwiastek chemiczny

odmiana:

przykłady:

(1.1) Platina je kemijski element. → Platyna jest pierwiastkiem chemicznym.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych

źródła:

element (język szwedzki)

wymowa:

[elem'en:t] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) element, składnik

(1.2) pierwiastek

(1.3) grzejnik, kaloryfer

(1.4) żywioł

(1.5) techn. technika ogniwo

odmiana:

(1) ett element, elementet, element, elementen

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.3) värmeelement

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: