bil

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bil (język duński)

wymowa: Dania: [ˡbi'l]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) samochód

odmiana: (1.1) en bil, bilen, biler, bilerne
przykłady:

(1.1) Kan du køre bil? → Umiesz jeździć samochodem?

składnia:
kolokacje: (1.1) personbil
synonimy: (1.1) vogn
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bil (język islandzki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przestrzeń

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza bil, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); lm liczba mnoga ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna)
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) tímabil
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) í bili
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bil (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) samochód

odmiana: (1.1) en bil, bilen, biler, bilene
przykłady:

(1.1) Kan du kjøre bil? → Umiesz jeździć samochodem?

składnia:
kolokacje: (1.1) lastebil, personbil
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. bilist
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: