bil

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści

[edytuj] bil (język duński)

en bil (1.1)


wymowa: Dania: [ˡbi'l]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) samochód

odmiana: (1.1) en bil, bilen, biler, bilerne przykłady:

(1.1) Kan du køre bil?Umiesz jeździć samochodem?

składnia:
kolokacje: (1.1) personbil
synonimy: (1.1) vogn
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bil (język islandzki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przestrzeń

odmiana: (1.1) lp  bil, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); lm  ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna) przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) tímabil
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) í bili
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bil (język norweski (bokmål))

en bil (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) samochód

odmiana: (1.1) en bil, bilen, biler, bilene przykłady:

(1.1) Kan du kjøre bil?Umiesz jeździć samochodem?

składnia:
kolokacje: (1.1) lastebil, personbil
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  bilist
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bil (język szwedzki)

en bil (1.1)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) samochód[1]

odmiana: en bil, bilen, bilar, bilarna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: bilfärja, brandbil, lastbil, lastbilförare, timmerbil
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  bilist
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: źródła:

  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen