koło
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: kolo
[edytuj] koło (język polski)
wymowa: IPA: [ˈkɔwɔ] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) geom. okrąg wraz z jego wnętrzem; zob. też koło w Wikipedii
- (1.2) linia o takim kształcie, okrąg
- (1.3) przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu
- (1.4) określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach
- (1.5) regionalizm śląski rower
przyimek
odmiana:
przykłady:
- (1.1) Jaki jest wzór na pole koła?
- (1.2) Procesja zatoczyła koło wokół rynku i skierowała się w stronę kościoła.
- (1.3) Samochód ma cztery koła.
- (1.4) Koło naukowe studentów socjologii zaprasza na wykład.
- (2.1) Sklep jest zaraz koło przystanku.
składnia:
kolokacje: (1.2) koło podbiegunowe/polarne, koło horyzontu; zataczać koło; (1.3) koło samochodu/roweru; koło zębate; koło zapasowe; koło młyńskie; (1.4) koło przyjaciół/znajomych; koło łowieckie/polityczne/naukowe; koło gospodyń wiejskich
synonimy: (1.2) okrąg, krąg; (1.4) krąg, grono
antonimy:
wyrazy pokrewne: zdrobn. kółko, kółeczko; czas. kołować, skołować
związki frazeologiczne: (1.1) kwadratura koła; (1.2) błędne koło; (1.3) koło ratunkowe, piąte koło u wozu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: (1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle → rower (2.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → około
- angielski: (1.1-2) circle, ring; (1.3) wheel; (1.4) circle; (2.1) close to, near
- czeski: (1.1-3) kolo n
- dolnołużycki: (1.1) koło n (1.1-3) kólaso n
- duński: (1.1) cirkel; (1.3) hjul n
- esperanto: (1.3) rado
- francuski: (1.1-2) cercle m; (1.3) roue f; (1.4) cercle m
- górnołużycki: (1.3) koleso n, koło n
- jidysz: (1.3) ראָד n (rod)
- niemiecki: (1.1-2) Kreis m; (1.3) Rad n; (1.4) Kreis m
- staropolski: (1.1) cerkiel
- ukraiński: (1.1-4) коло n, круг m, (1.3) колесо n, (2.1) коло

