och
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] och (język polski)
- znaczenia:
wykrzyknik
w użyciu rzeczownikowym, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) zwykle w wyrażeniach och i ach, achy i ochy[1]
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- (2.1) lp nieodm.[2] lub blp[3],
przypadek liczba mnoga mianownik ochy dopełniacz ochów celownik ochom biernik ochy narzędnik ochami miejscownik ochach wołacz ochy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- och i ach • achy i ochy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oh, ah
- arabski: (1.1) يا
- jidysz: (1.1) װײ
- nowogrecki: (1.1) ωχ
- polski język migowy:
(w zapisie )
- źródła:
- ↑ hasło och w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. II, s. 436, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10902-5.
- ↑ hasło ach w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. I, s. 6, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10902-5.
- ↑ achy i ochy w: Poradnia językowa PWN.
[edytuj] och (język szwedzki)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
spójnik
- przykłady:
- (1.1) Jag sitter och läser. → Siedzę i czytam.
- (1.2) Jag cyklar och hon går. → Ja jadę na rowerze, a ona idzie.
- składnia:
- synonimy:
- samt
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
