och

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] och (język polski)


wymowa:
znaczenia:
wykrzyknik

(1.1) wykrzyknienie służące wyrażaniu stanów uczuciowych (zachwytu, zaskoczenia, przestrachu)

w użyciu rzeczownikowym, rodzaj nijaki

(2.1) zwykle w wyrażeniach och i ach, achy i ochy[1]

odmiana: (1.1) nieodm. ; (2.1) lp  nieodm. [2] lub blp [3]; lm  och|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y[2][3] przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) ach, ojej, ależ
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: och i ach, achy i ochy
etymologia:
uwagi: tłumaczenia: źródła:

  1. ↑ hasło och w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. II, s. 436, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10902-5.
  2. ↑ 2,0 2,1 hasło ach w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. I, s. 6, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10902-5.
  3. ↑ 3,0 3,1 achy i ochy w: Poradnia językowa PWN.

[edytuj] och (język szwedzki)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
spójnik

(1.1) i
(1.2) a

odmiana: nieodm.  przykłady:

(1.1) Jag sitter och läser. → Siedzę i czytam.
(1.2) Jag cyklar och hon går. → Ja jadę na rowerze, a ona idzie.

składnia:
kolokacje:
synonimy: samt
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/och”