jeździć

jeździć (język polski)

jeźdźcy (1.2) jadący na koniach

wymowa:

IPA: [ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑], AS: [i ̯ėźʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji

(1.2) poruszać się na grzbiecie konia

(1.3) o pojazdach: kursować tą samą trasą

odmiana:

przykłady:

(1.2) Po drugiej stronie właśnie jedzie grupa amazonek.

(1.3) Autobus jeździ codziennie tą samą trasą.

składnia:

(1.1-3) jeździć z + N. narzędnik

kolokacje:

(1.1) jeździć autobusem, ~ na łyżwach

(1.2) jeździć na koniu

synonimy:

(1.1) podróżować

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik jeźdźczyni f rodzaj żeński, wyjazd mrz rodzaj męskorzeczowy, jezdnia f rodzaj żeński, jazda, jeździec, jeżdżenie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

jeździć oznacza czynność regularną; por. porównaj jechać

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) ride
• arabski: (1.1-2) ركب
• czeski: (1.1,3) jezdit
• dolnołużycki: (1.1) jězdźiś; (1.2) rejtowaś, jězdźiś
• duński: (1.1,3) køre; (1.2) ride
• duński: (1.1) køre; (1.2) ride; (1.3) køre
• niemiecki: (1.1) fahren; (1.2) reiten
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1,3) ездить
• szwedzki: (1.1) åka, na rowerze cykla

źródła: