szmata

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] szmata (język polski)

szmaty (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃmata], AS[šmata] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kawałek tkaniny, zwykle brudnej
(1.2) liche, bezwartościowe ubranie
(1.3) pogard.  człowiek bezwartościowy[1]
(1.4) wulg.  kobieta rozwiązła seksualnie[1]
(1.5) środ.  bramka zdobyta po nieudolnej interwencji bramkarza[1]; słaby, lekki strzał nieobroniony przez bramkarza
(1.6) pogard.  gazeta, zwłaszcza brukowa lub kolaboracyjna
(1.7) pot.  żegl.  lm  szmaty: żagle
(1.8) pogard.  o jakimś dokumencie, piśmie, legitymacji
(1.9) pot.  uczn.  ocena niedostateczna[1]
odmiana:
(1.1-9)
przykłady:
(1.5) Bramkarz Liverpoolu wpuścił szmatę[2].
(1.7) W górę szmaty ciągJolly![3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ścierka
(1.2) ciuch
(1.4) kurwa, dziwka
(1.6) szmatławiec
(1.7) ożaglowanie
(1.9) pała, laga, jedynka, lufa
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  szmaciarz m , szmaciara f , szmatławiec m , szmacianka f , szmaciak m , szmateks m , szmaciar m 
zdrobn.  szmatka f , szmateczka f 
czas.  szmacić, oszmacić, zeszmacić
przym.  szmaciany, szmaciarski, szmatławy
przysł.  szmatławo, szmaciarsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 302, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  2. z Internetu
  3. Z piosenki żeglarskiej W górę szmaty, sł. Janusz Sikorski, Marek Siurawski