bramka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bramka (język polski)[edytuj]

bramka (1.1)
zdobycie bramki (1.3) w piłce nożnej
bramka (1.4)
bramka (1.5) w kajakarstwie górskim
bramki (1.6)
zawodnicy przy bramce (1.7)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈbrãmka], AS[brãmka], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: brama
(1.2) sport. dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką; zob. też bramka (piłka nożna) w Wikipedii
(1.3) sport. punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
(1.4) techn. element realizujący funkcję logiczną; zob. też bramka logiczna w Wikipedii
(1.5) sport. w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać
(1.6) pot. przejście strzeżone przed osobami niepożądanymi
(1.7) sport. w krykiecie trzy słupki wraz z leżącymi na nich poprzeczkami; zob. też wicket w Wikipedii
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.1) Zeszły z ganeczku i prędko przeszedłszy ogród wyszły przez bramkę w parkanie na ulicę.[1]
(1.2) Kilka minut później akcja przeniosła się pod bramkę biało-czerwonych.[2]
(1.3) W pierwszej połowie gospodarze stworzyli sobie kilka okazji do zdobycia bramki.[3]
składnia:
kolokacje:
(1.2) strzał na bramkę
(1.3) zdobyć / strzelić / stracić bramkę • bramka samobójcza / z rzutu karnego
(1.6) stać na bramce
synonimy:
(1.1) furtka
(1.3) gol
(1.4) bramka logiczna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brama f, bramkarz m, bramkarka f
przym. bramkowy, podbramkowy
związki frazeologiczne:
mecz do jednej bramki
etymologia:
uwagi:
zob. też bramka w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. E. Orzeszkowa: Jędza
  2. Euro 2008: Polska przegrała z Niemcami 0:2
  3. Biała Gwiazda przyćmiła Dumę Katalonii