żagiel

żagiel (język polski)

żagle (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈʒaɟɛl], AS: [žaǵel], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie , wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

(1.2) żagle pot. potocznie żeglarstwo

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	żagiel	żagle
dopełniacz	żagla	żagli
celownik	żaglowi	żaglom
biernik	żagiel	żagli
narzędnik	żaglem	żaglami
miejscownik	żaglu	żaglach
wołacz	żaglu	żagle

przykłady:

(1.1) Marynarze postawili żagle na masztach.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zwinąć żagle • rozpiąć żagle • stawiać żagle • żagiel łaciński

(1.2) pojechać na żagle • być na żaglach

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik żaglowiec, żaglówka, żeglarstwo, żeglarz, żeglowność, żeglarka

przym. przymiotnik żaglowy

czas. czasownik żeglować

związki frazeologiczne:

dostać wiatr w żagle • płynąć pod pełnymi żaglami • zwinąć żagle

etymologia:

niem. niemiecki Segel

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sail
• białoruski: (1.1) парус m rodzaj męski; (1.1) ва́тразь m rodzaj męski
• duński: (1.1) sejl n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) velo
• fiński: (1.1) purje
• francuski: (1.1) voile f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) lā
• hiszpański: (1.1) vela f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) zeil n rodzaj nijaki
• ido: (1.1) seglo
• jidysz: (1.1) זעגל m rodzaj męski (zegl)
• niemiecki: (1.1) Segel n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) πανί n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) парус m rodzaj męski
• rumuński: (1.1) velă f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) segel n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) вітрило n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) vitorla
• włoski: (1.1) vela f rodzaj żeński

źródła: