żagiel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] żagiel (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku
- (1.2) żagle pot. żeglarstwo
odmiana: (1.1) lp żag|iel, ~la, ~lowi, ~iel, ~lem, ~lu, ~lu; lm ~le, ~li, ~lom, ~li, ~lami, ~lach, ~le przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) zwinąć żagle ■ rozpiąć żagle ■ stawiać żagle ■ żagiel łaciński ■ (1.2) pojechać na żagle ■ być na żaglach
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. żaglowiec, żaglówka, żeglarstwo, żeglarz; przym. żaglowy; czas. żeglować
związki frazeologiczne: dostać wiatr w żagle, płynąć pod pełnymi żaglami, zwinąć żagle
etymologia: niem. Segel[1]
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sail
- białoruski: (1.1) парус m; (1.1) вàтразь m
- duński: (1.1) sejl n
- esperanto: (1.1) velo
- fiński: (1.1) purje
- francuski: (1.1) voile f
- grecki: (1.1) πανί n
- hawajski: (1.1) lā
- hiszpański: (1.1) vela f
- holenderski: (1.1) zeil n
- ido: (1.1) seglo
- jidysz: (1.1) זעגל m (zegl)
- niemiecki: (1.1) Segel n
- rosyjski: (1.1) парус m
- rumuński: (1.1) velă f
- szwedzki: (1.1) segel n
- ukraiński: (1.1) вітрило n
- węgierski: (1.1) vitorla
- włoski: (1.1) vela f
źródła:
