lufa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] lufa (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale; zob. też lufa w Wikipedii
- (1.2) gwara szkolna ocena niedostateczna, jedynka
- (1.3) regionalizm łódzki piękna dziewczyna
- (1.4) regionalizm łódzki kieliszek wódki
odmiana: (1.1) lp luf|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
- (1.1) Szeryf w milczeniu patrzył na zabitego bandytę, po czym zdmuchnął dym wydobywający się z lufy jego rewolweru i włożył broń do kabury.
- (1.2) Kiedy chcesz poprawiać tę lufę z matematyki?
składnia:
kolokacje: (1.1) lufa gładka/gwintowana; lufa karabinu/pistoletu/armaty/...
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem. Lauf (por. laufen)
uwagi:
tłumaczenia: (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → pała
