lufa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] lufa (język polski)

długa lufa (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale; zob.  też lufa w Wikipedii
(1.2) gwara szkolna ocena niedostateczna, jedynka
(1.3) regionalizm łódzki piękna dziewczyna
(1.4) regionalizm łódzki kieliszek wódki

odmiana: (1.1) lp  luf|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm  ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Szeryf w milczeniu patrzył na zabitego bandytę, po czym zdmuchnął dym wydobywający się z lufy jego rewolweru i włożył broń do kabury.
(1.2) Kiedy chcesz poprawiać lufę z matematyki?

składnia:
kolokacje: (1.1) lufa gładka/gwintowana; lufa karabinu/pistoletu/armaty/...
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem.  Lauf (por.  laufen)
uwagi:
tłumaczenia: (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → pała

W innych językach