brudny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] brudny (język polski)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

(1.2) pot. potocznie naganny, niezgodny z normami etycznymi

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza brudn|y m rodzaj męski, brudna f rodzaj żeński, brudne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga brudni mosob. rodzaj męskoosobowy, brudne nmosob. rodzaj niemęskoosobowy
przykłady:

(1.1) Po pracy na polu jego buty były tak brudne, że postanowił je zdjąć przed wejściem do domu.

(1.2) Marek zawsze miał tendencję do angażowania się w brudne interesy.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ sweter, samochód, basen; ~a twarz, ręka, ściana itp.; ~e naczynia (kuchenne)
synonimy: (1.1) zabrudzony, zanieczyszczony, pot. potocznie uświniony, pot. potocznie zasyfiony; (1.2) grzeszny, nieuczciwy, niemoralny, nieprzyzwoity
antonimy: (1) czysty
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik brud m rodzaj męski, brudas m rodzaj męski; czas. czasownik brudzić, ubrudzić, zabrudzić, wybrudzić, nabrudzić
związki frazeologiczne: (1.2) brudny interes
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) dirty, filthy
• francuski: (1.1) sale, crasseux; (1.2) sale
• japoński: (1.1) 汚い (きたない), 汚れている (よごれている); (1.2) 汚い (きたない)
• niemiecki: (1.1-2) schmutzig, dreckig
• rosyjski: (1.1) грязный, запачканый; (1.2) грязный, пошлый
• węgierski: (1.1) piszkos