brudny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] brudny (język polski)
brudne (1.1) dziecko
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
- (1.2) pot. naganny, niezgodny z normami etycznymi
odmiana: (1) lp brudn|y m, brudna f, brudne n; lm brudni mosob., brudne nmosob. przykłady:
- (1.1) Po pracy na polu jego buty były tak brudne, że postanowił je zdjąć przed wejściem do domu.
- (1.2) Marek zawsze miał tendencję do angażowania się w brudne interesy.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ sweter, samochód, basen; ~a twarz, ręka, ściana itp.; ~e naczynia (kuchenne)
synonimy: (1.1) zabrudzony, zanieczyszczony, pot. uświniony, pot. zasyfiony; (1.2) grzeszny, nieuczciwy, niemoralny, nieprzyzwoity
antonimy: (1) czysty
wyrazy pokrewne: rzecz. brud m, brudas m; czas. brudzić, ubrudzić, zabrudzić, wybrudzić, nabrudzić
związki frazeologiczne: (1.2) brudny interes
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) dirty, filthy
- fiński: (1.1-2) likainen
- francuski: (1.1) sale, crasseux; (1.2) sale
- japoński: (1.1) 汚い (きたない), 汚れている (よごれている); (1.2) 汚い (きたない)
- niemiecki: (1.1-2) schmutzig, dreckig
- rosyjski: (1.1) грязный, запачканый; (1.2) грязный, пошлый
- szwedzki: (1.1) smutsig
- węgierski: (1.1) piszkos