brudny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] brudny (język polski)
.jpg&filetimestamp=20080419153011)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
- (1.2) pot. naganny, niezgodny z normami etycznymi
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik brudny brudna brudne brudni brudne dopełniacz brudnego brudnej brudnego brudnych celownik brudnemu brudnej brudnemu brudnym biernik brudnego brudny brudną brudne brudnych brudne narzędnik brudnym brudną brudnym brudnymi miejscownik brudnym brudnej brudnym brudnych wołacz brudny brudna brudne brudni brudne
- przykłady:
- (1.1) Po pracy na polu jego buty były tak brudne, że postanowił je zdjąć przed wejściem do domu.
- (1.2) Marek zawsze miał tendencję do angażowania się w brudne interesy.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) zabrudzony, zanieczyszczony, pot. uświniony, pot. zasyfiony; wulg. upierdolony
- (1.2) grzeszny, nieuczciwy, niemoralny, nieprzyzwoity
- antonimy:
- (1) czysty
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. brud m, brudas m, brudasek m, brudzenie n
- czas. brudzić ndk., ubrudzić dk., zabrudzić dk., wybrudzić dk., nabrudzić dk.
- związki frazeologiczne:
- (1.2) brudny interes • brudne pieniądze
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) dirty, filthy
- arabski: (1.1) قذر ,وسخ (2-1.1) موسخ
- duński: (1.1-2) beskidt, snavset, uren
- fiński: (1.1) likainen; (1.2) likainen
- francuski: (1.1) sale, crasseux; (1.2) sale
- japoński: (1.1) 汚い (きたない), 汚れている (よごれている); (1.2) 汚い (きたない)
- niemiecki: (1.1-2) schmutzig, dreckig
- nowogrecki: (1.1) βρόμικος; (1.2) βρόμικος
- rosyjski: (1.1) грязный, запачканый; (1.2) грязный, пошлый
- słowacki: (1.1) špinavý
- szwedzki: (1.1) smutsig
- węgierski: (1.1) piszkos
- źródła:
