pała

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pała (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) potoczne określenie wyrazu pałka - rodzaj obuchowej broni białej

(1.2) slang. slangowo jedynka (ocena niedostateczna w szkole)

(1.3) pot. potocznie/reg. białost. regionalizm białostocki głowa

(1.4) wulg. wulgarnie penis

(1.5) pogard. pogardliwie policjant^[1]

odmiana: przykłady:

(1.1) Dostał pałą po plecach.

(1.2) Marek dostał dziś pałę za brak pracy domowej.

(1.3) Pała mnie napierdala po wczorajszym piciu.

(1.4) Dorota ssie pałę Piotrkowi każdego dnia.

(1.5) Stoją pały z suszarką i łapią każdego, kto przekroczy prędkość.

składnia:
kolokacje: (1.2) stawiać pałę; (1.4) stawiać pałę – doprowadzać do erekcji, ssać pałę – uprawiać seks oralny
synonimy: (1.1) pałka; (1.2) jedynka, lufa, kosa, gała, gol, lacz; (1.3) głowa, łeb; (1.4) członek, wulg. wulgarnie chuj, fiut
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: zakuta pała, przegiąć pałę
etymologia: (1.3) źródłosłów dla pol. polski świszczypała^[2]
uwagi: tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → pałka

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → jedynka

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle → głowa

(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle → penis

(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle → policjant

źródła:

1. ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 220, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
2. ↑ świszczypała w: Poradnia językowa PWN.