dłoń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: dłóń
[edytuj] dłoń (język polski)
wymowa: IPA: [dwɔɲ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i posiadająca linie papilarne; zob. też dłoń w Wikipedii
- (1.2) pot. ręka
odmiana: (1.1) lp dłoń, dłoni, dłonią; lm dłonie, dłoni, dłoniom, dłoniami, dłoniach
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.2) hand, palm
- białoruski: (1.1) далонь f
- chorwacki: (1.1) dlan m
- dolnołużycki: (1.1) dłoń f
- duński: (1.2) hånd w
- esperanto: (1.1) manplato, polmo
- francuski: (1.1) paume f; (1.2) main f
- gocki: (1.1) 𐌷𐌰𐌽𐌳𐌿𐍃 f
- górnołużycki: (1.1) dłóń f
- grecki: (1.1) παλάμη f; (1.2) χέρι n
- hiszpański: (1.1) palma f (de la mano); (1.2) mano f
- islandzki: (1.2) hönd f
- niemiecki: (1.2) Handinnenseite f, Handfläche f, Handteller m
- rosyjski: (1.1) ладонь f, (1.2) рука f
- turecki: (1.1) el
- węgierski: (1.1) kéz
[edytuj] dłoń (język dolnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dłoń
odmiana:
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
