ciągnąć

ciągnąć (język polski)

mężczyzna ciągnie (1.1) liny

wymowa:

IPA: [ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑], AS: [ćõŋgnõńć], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) wlec, przesuwać za sobą

(1.2) kontynuować

(1.3) wędrować, zmierzać do określonego celu, na ogół grupowo

(1.4) przen. przenośnie zbliżać się, nadchodzić

(1.5) powoli pić coś

(1.6) wchłaniać, wciągać coś

(1.7) o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać

(1.8) pot. potocznie pić

(1.9) wulg. wulgarnie wykonywać fellatio

(1.10) wytwarzać druty przy użyciu ciągarki

(1.11) bezpodmiotowo mieć do czegoś pociąg

(1.12) montować długą część sieci komunikacyjnej czegoś: budować drogi, rurociągi, zakładać kable itp.

(1.13) grać lub śpiewać przeciągle

(1.14) losować z puli

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → zajmować powierzchnię na określonym obszarze

(2.2) ~ się → długo trwać

odmiana:

koniugacja Va

przykłady:

(1.4) Z zachodu ciągnie burza.

(2.1) Pola ciągnęły się aż pod horyzont.

składnia:

(1.11) ciągnie B. biernik do + D. dopełniacz

(1.12) ~ + B. biernik

kolokacje:

weksel ciągniony

(1.14) ~ los

synonimy:

(1.3) ściągać

(1.4) ściągać, zbliżać się, nadciągać

(2.1) rozciągać się, rozpościerać się, roztaczać się

antonimy:

(1.1) pchać

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ciągnięcie n rodzaj nijaki, ciągnienie, ciągoty, ciągnik, ciągarka

czas. czasownik przeciągać

związki frazeologiczne:

ciągnie wilka do lasu • ciągnąć kogoś za język

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pull, draw, haul
• francuski: (1.1) traîner
• hawajski: (1.1) kauō
• hiszpański: (1.1) arrastrar, tirar; (1.2) proseguir, seguir; (1.3) tirar, dirigirse; (1.4) llegar, tirar
• japoński: (1.1) 引く
• niemiecki: (1.1,7) ziehen, schleppen
• nowogrecki: (1.1) σέρνω, τραβώ
• szwedzki: (1.1,7) dra, släpa; (1.2) fortsätta; (1.5) suga, smutta, läppja; (1.6) insupa; (2.1) sträcka sig, bre(da) ut sig; (2.2) släpa sig fram
• turecki: (1.1) çekmek
• wilamowski: (1.1) cin

źródła: