ciągnąć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ciągnąć (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʨɔŋɡnɔɲʨ]
znaczenia:
czasownik
- (1.1) wlec, przesuwać za sobą
- (1.2) kontynuować
- (1.3) wędrować, zmierzać do określonego celu, na ogół grupowo
- (1.4) przen. zbliżać się, nadchodzić
- (1.5) powoli pić coś
- (1.6) wchłaniać, wciągać coś
- (1.7) o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać
- (1.8) pot. pić
- (1.9) wulg. wykonywać fellatio
- (1.10) wytwarzać druty przy użyciu ciągarki
- (1.11) bezpodmiotowo mieć do czegoś pociąg
- (1.12) montować długą część sieci komunikacyjnej czegoś: budować drogi, rurociągi, zakładać kable itp.
- (1.13) grać lub śpiewać przeciągle
- (1.14) losować z puli
czasownik zwrotny
- (2.1) ~ się → zajmować powierzchnię na określonym obszarze
- (2.2) ~ się → długo trwać
odmiana: koniugacja Va przykłady:
składnia: (1.11) ciągnie B. do + D.; (1.12) ~ + B.
kolokacje: weksel ciągniony; (1.14) ~ los
synonimy: (1.3) ściągać; (1.4) ściągać, zbliżać się, nadciągać; (2.1) rozciągać się, rozpościerać się, roztaczać się
antonimy: (1.1) pchać
wyrazy pokrewne: rzecz. ciągnienie, ciągoty, ciągnik, ciągarka
związki frazeologiczne: ciągnie wilka do lasu, ciągnąć kogoś za język
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pull, draw, haul
- francuski: (1.1) traîner
- grecki: (1.1) σέρνω, τραβώ
- hawajski: (1.1) kauō
- hiszpański: (1.1) arrastrar, tirar; (1.2) proseguir, seguir; (1.3) tirar, dirigirse; (1.4) llegar, tirar
- japoński: (1.1) 引
- niemiecki: (1.1,7) ziehen, schleppen
- szwedzki: (1.1,7) dra, släpa; (1.2) fortsätta; (1.5) suga, smutta, läppja; (1.6) insupa; (2.1) sträcka sig, bre(da) ut sig; (2.2) släpa sig fram
- turecki: (1.1) çekmek
