ciągnąć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ciągnąć (język polski)[edytuj]

mężczyzna ciągnie (1.1) liny
wymowa:
IPA[ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑], ASõŋgnõńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wlec, przesuwać za sobą
(1.2) kontynuować
(1.3) wędrować, zmierzać do określonego celu, na ogół grupowo
(1.4) przen. zbliżać się, nadchodzić
(1.5) powoli pić coś
(1.6) wchłaniać, wciągać coś
(1.7) o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać
(1.8) pot. pić
(1.9) wulg. wykonywać fellatio
(1.10) wytwarzać druty przy użyciu ciągarki
(1.11) bezpodmiotowo mieć do czegoś pociąg
(1.12) montować długą część sieci komunikacyjnej czegoś: budować drogi, rurociągi, zakładać kable itp.
(1.13) grać lub śpiewać przeciągle
(1.14) losować z puli

czasownik zwrotny ciągnąć się

(2.1) zajmować powierzchnię na określonym obszarze
(2.2) długo trwać
odmiana:
koniugacja Va
przykłady:
(1.4) Z zachodu ciągnie burza.
(2.1) Pola ciągnęły się pod horyzont.
składnia:
(1.11) ciągnie B. do + D.
(1.12) ciągnąć + B.
kolokacje:
(1.14) ciągnąć los
synonimy:
(1.3) ściągać
(1.4) ściągać, zbliżać się, nadciągać
(2.1) rozciągać się, rozpościerać się, roztaczać się
antonimy:
(1.1) pchać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wciąganie n, ciągnięcie n, ciągnienie n, ciągoty nm.-os., ciągnik mrz, ciągarka f
czas. przeciągać ndk., przeciągnąć dk., wciągać ndk., wciągnąć dk.
przym. pociągowy
związki frazeologiczne:
ciągnie wilka do lasuciągnąć za językweksel ciągniony
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: