wspólny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wspólny (język polski) [edytuj]

wspólne (1.3) gotowanie
wymowa:
IPA: [ˈfspulnɨ], AS: [fspulny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) należący lub używany przez kilka osób
(1.2) charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy
(1.3) wykonywany razem przez kilka osób
odmiana:
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
m.-os. /mzw  mrz  f  n  m.-os.  nm.-os. 
mianownik wspólny wspólna wspólne wspólni wspólne
dopełniacz wspólnego wspólnej wspólnego wspólnych
celownik wspólnemu wspólnej wspólnemu wspólnym
biernik wspólnego wspólny wspólną wspólne wspólnych wspólne
narzędnik wspólnym wspólną wspólnym wspólnymi
miejscownik wspólnym wspólnej wspólnym wspólnych
wołacz wspólny wspólna wspólne wspólni wspólne
przykłady:
(1.1) Jadwiga mieszka z siostrą we wspólnym pokoju.
(1.2) Gościnność to cecha wspólna wszystkim mieszkańcom tej okolicy.
składnia:
kolokacje:
(1.2) wspólny pogląd • wspólny mianownik
synonimy:
antonimy:
(1.1) własny
(1.2) indywidualny
(1.3) osobny
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wspólnota f , wspólnik m , wspólniczka f , wspólność f , spółka f , spóła f 
przysł.  wspólnie
związki frazeologiczne:
nie mieć z czymś nic wspólnego • zrobić coś wspólnymi siłami
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=wspólny&oldid=3173786”