nauczycielka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] nauczycielka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌnawuʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka], AS: [nau̯učyćelka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• epenteza ł • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nauczycielka nauczycielki dopełniacz nauczycielki nauczycielek celownik nauczycielce nauczycielkom biernik nauczycielkę nauczycielki narzędnik nauczycielką nauczycielkami miejscownik nauczycielce nauczycielkach wołacz nauczycielko nauczycielki
- przykłady:
- (1.1) Moi rodzice poprosili nauczycielkę, aby zwracała większą uwagę na moje problemy z ortografią.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zob.: nauczyciel
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. uczenie n, nauczanie n, nauczycielstwo n
- forma męska nauczyciel
- czas. uczyć ndk., nauczać ndk.
- przym. nauczycielski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zob.: nauczyciel
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: nauczyciel
- arabski: (1.1) مدرسة f, marok. arab. أستادة f, أستاذة f, معلمة f
- chorwacki: (1.1) učiteljica f, nastavnica f
- dolnołużycki: (1.1) wucabnica f, ceptarka f
- duński: (1.1) lærerinde w
- esperanto: (1.1) instruistino
- francuski: (1.1) maîtresse f
- hiszpański: (1.1) profesora f, maestra f
- holenderski: (1.1) Leraar m, Lerares f
- kaszubski: (1.1) szkólnô f
- niemiecki: (1.1) Lehrerin f
- nowogrecki: (1.1) δασκάλα f
- rosyjski: (1.1) учительница f
- szwedzki: (1.1) lärare w,lärarinna w
- węgierski: (1.1) tanárnő
- źródła:
