nauczycielka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

nauczycielka (język polski)[edytuj]

nauczycielka (1.1)
wymowa:
IPA[ˌnawuʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka], AS[naučyćelka], zjawiska fonetyczne: zmięk. epenteza ł  akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która zajmuje się nauczaniem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Moi rodzice poprosili nauczycielkę, aby zwracała większą uwagę na moje problemy z ortografią.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zob. : nauczyciel
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) guwernantka, korepetytorka; polonistka, katechetka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  uczenie n , nauczanie n , nauczenie n , nauczycielstwo n , nauka f , uczeń m 
forma męska nauczyciel m 
czas.  uczyć ndk. , nauczać ndk. 
przym.  nauczycielski
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. : nauczyciel
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: nauczyciel
źródła: