ścinać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] ścinać (język polski)

mężczyzna ścina (1.1) drzewo
wymowa:
IPA[ˈɕʨ̑ĩnaʨ̑], AS[śćĩnać], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  ściąć)

(1.1) oddzielać coś od całości lub od podstawy za pomocą ostrego narzędzia

czasownik zwrotny niedokonany ścinać się (dk.  ściąć się)

(2.1) o cieczy: przechodzić ze stanu ciekłego do stałego, krzepnąć
(2.2) sprzeczać się, kłócić się, konfrontować się
(2.3) dostawać na egzaminie ocenę niedostateczną
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ścinać drzewa / gałęzie / trawę • ścinać piłą
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  ciąć ndk. , ściąć dk. 
rzecz.  ścinka f , ścinanie n , ścięcie n , ścinek m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach