brakować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] brakować (język polski)

wymowa: IPA: [braˈkɔvaʨ]
znaczenia:
czasownik, aspekt niedokonany

(1.1) być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

odmiana: (1.1) brak|ować, koniugacja IV, aspekt dokonany - zabraknąć przykłady:

(1.1) Brakuje mi moich ulubionych butów, które zostawiłem w domu.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) wystarczać
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik brak; czas. czasownik zabraknąć dk. aspekt dokonany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) miss, lack
• dolnołużycki: (1.1) felowaś, brachowaś
• esperanto: (1.1) manki
• hiszpański: (1.1) faltar
• interlingua: (1.1) mancar, carer
• islandzki: (1.1) vanta
• jidysz: (1.1) פֿעלן
• niemiecki: (1.1) fehlen, mangeln
• rosyjski: (1.1) недоставать
• szwedzki: (1.1) saknas, fattas, tryta
• tetum: (1.1) mukit, falta
• włoski: (1.1) mancare