ostrze

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ostrze (język polski)[edytuj]

ostrze noża (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɔsṭʃɛ], AS[osṭše], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu
(1.2) przen. krytyczna i uszczypliwa część wypowiedzi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ostrze tej siekiery już się stępiło.
składnia:
(1.1) ostrze + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) brzeszczot, klinga, głownia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ostrzałka f, ostrzenie n, ostrość f, ostrzyciel m, ostrzytko n
czas. ostrzyć ndk., naostrzyć dk.
przym. ostry, ostrzowy
związki frazeologiczne:
ostrze podejrzeńostrze satyryostrze urazystawiać sprawę na ostrzu noża
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: