pięść
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
pięść (język polski)[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑], AS: [pʹi ̯ẽũ̯ść], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę • i → j wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zaciśnięta dłoń
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pięściak mrz, piącha, piąstka, piąstkowanie, pięściarstwo, pięściarz
- przym. pięściarski, pięściowy
- czas. piąstkować
- związki frazeologiczne:
- mieć twardą pięść • prawo pięści
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fist
- baszkirski: (1.1) йоҙроҡ
- czeski: (1.1) pěst f
- fiński: (1.1) nyrkki
- francuski: (1.1) poing m
- gruziński: (1.1) მუშტი
- hindi: (1.1) मुट्ठी
- hiszpański: (1.1) puño m
- holenderski: (1.1) vuist f
- interlingua: (1.1) pugno
- islandzki: (1.1) hnefi m
- jidysz: (1.1) פֿויסט f
- kazachski: (1.1) жұдырық
- koreański: (1.1) 주먹
- litewski: (1.1) kumštis m
- niemiecki: (1.1) Faust m
- norweski (bokmål): neve m
- nowogrecki: (1.1) γροθιά f
- rosyjski: (1.1) кулак m
- serbski: (1.1) песница f
- suahili: (1.1) ngumi
- szwedzki: (1.1) näve w
- telugu: (1.1) పిడికిలి
- turecki: (1.1) yumruk
- walijski: (1.1) dwrn m
- węgierski: (1.1) ököl
- źródła:
