nauczyciel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] nauczyciel (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp nauczyciel, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u; lm nauczyciel|e, ~i, ~om, ~i, ~ami, ~ach przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ matematyki/historii/języka polskiego
synonimy: (1.1) dydaktyk, pedagog, wychowawca, opiekun, pot. belfer
antonimy: (1.1) uczeń, uczennica
wyrazy pokrewne: rzecz. forma żeńska nauczycielka; przym. nauczycielski; więcej w haśle nauczać
związki frazeologiczne:
etymologia: od nauczać
uwagi: por. profesor tłumaczenia:
- angielski: (1.1) teacher
- arabski: (1.1) مُدَرِّس (mudarris) m
- bułgarski: (1.1) учител m
- chorwacki: (1.1) učitelj m
- czeski: (1.1) kantor
- dolnołużycki: (1.1) wucabnik m, ceptaŕ m
- duński: (1.1) lærer w
- esperanto: (1.1) instruisto
- estoński: (1.1) õpetaja
- fiński: (1.1) opettaja
- francuski: (1.1) instituteur m, maître m, professeur m
- górnołużycki: (1.1) wučer
- grecki: (1.1) δάσκαλος m, καθηγητής m
- hiszpański: (1.1) maestro m, profesor m
- islandzki: (1.1) kennari m
- japoński: (1.1) 先生 (せんせい), 教師 (きょうし)
- koreański: (1.1) 선생
- litewski: (1.1) mokytojas
- łaciński: (1.1) magister m
- łotewski: (1.1) skolotājs
- macedoński: (1.1) учител m
- niemiecki: (1.1) Lehrer m
- norweski (bokmål): (1.1) lærer m
- norweski (bokmål): (1.1) lærar m
- rosyjski: (1.1) учитель m
- szwedzki: (1.1) lärare w
- węgierski: (1.1) tanár
- wilamowski: (1.1) siłer m