jęczmień

jęczmień (język polski)

jęczmień (1.1)

jęczmień (1.2)

jęczmień (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ], AS: [i ̯ẽṇčmʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • udziąs. udziąsłowienie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. botanika Hordeum vulgare, roślina zbożowa; zob. zobacz też jęczmień w Wikipedii

(1.2) ziarno tego zboża

(1.3) med. medycyna, medyczny torbielowata infekcja powieki; zob. zobacz też jęczmień (choroba) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	jęczmień	jęczmienie
dopełniacz	jęczmienia	jęczmieni
celownik	jęczmieniowi	jęczmieniom
biernik	jęczmień	jęczmienie
narzędnik	jęczmieniem	jęczmieniami
miejscownik	jęczmieniu	jęczmieniach
wołacz	jęczmieniu	jęczmienie

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik jęczmyk

przym. przymiotnik jęczmienny

związki frazeologiczne:

deszcz na świętego Wita, źle na jęczmień, źle na żyta • jak się za siewnikiem kurzy, to jęczmień rośnie aż się burzy • święty Stanisław len sieje, Zofia konopie, a Urban jęczmień i owies każe kończyć chłopie • kto sieje jęczmień na Urbana, będzie pił piwo z dzbana

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) barley, hordeum; (1.3) stye
• arabski: (1.1) شعير
• baskijski: (1.1-2) garagar; (1.3) begitxindor
• hiszpański: (1.1-2) cebada f rodzaj żeński; (1.3) orzuelo m rodzaj męski
• japoński: (1.3) 物貰い
• łaciński: (1.1-2) hordeum n rodzaj nijaki, ordeum n rodzaj nijaki; (1.3) hordeolus m rodzaj męski
• niemiecki: (1.3) Hordeolum
• nowogrecki: (1.1-2) κριθάρι n rodzaj nijaki; (1.3) κριθαράκι n rodzaj nijaki
• słowacki: (1.1, 1.3) jačmeň
• wilamowski: (1.1) gaośt, (1.3) wienikiel

źródła: