narzędzie

narzędzie (język polski)

wymowa:

IPA: [naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ], AS: [nažẽńʒ́e], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) urządzenie (trzymane w ręku) służące do wykonywania danej czynności lub zadania; zob. zobacz też narzędzie w Wikipedii

(1.2) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania

(1.3) osoba wykorzystywana bez swojej wiedzy

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	narzędzie	narzędzia
dopełniacz	narzędzia	narzędzi
celownik	narzędziu	narzędziom
biernik	narzędzie	narzędzia
narzędnik	narzędziem	narzędziami
miejscownik	narzędziu	narzędziach
wołacz	narzędzie	narzędzia

przykłady:

(1.1) Przy domu dobudowałem szopę na narzędzia.

składnia:

kolokacje:

(1.2) być narzędziem w czyichś rękach

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik narzędziowiec m rodzaj męski, narzędnik

przym. przymiotnik narzędziowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

źródłosłów dla pol. polski narzędziowiec

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) tool
• arabski: (1.1) آلة, أداة f rodzaj żeński, وسيلة f rodzaj żeński
• duński: (1.1) værktøj n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1-2) outil m rodzaj męski; (1.1-3) instrument m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) herramienta f rodzaj żeński; (1.2) herramienta f rodzaj żeński; (1.3) instrumento m rodzaj męski
• jidysz: (1.1-2) מכשיר m rodzaj męski (machszer)
• niemiecki: (1.1) Werkzeug n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1-3) εργαλείο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) ору́дие n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) verktyg n rodzaj nijaki, redskap n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) strumento m rodzaj męski

źródła: