dzieciństwo

dzieciństwo (język polski)

wymowa:

IPA: [ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ], AS: [ʒ́ėćĩĩ ̯stfo], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • rozs. artyk. rozsunięcie artykulacyjne  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy; zob. zobacz też dzieciństwo w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) beztroskie dzieciństwo • stracone dzieciństwo • lata dzieciństwa

synonimy:

(1.1) lata dziecięce

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik dziecko n rodzaj nijaki, dzieciaczek m rodzaj męski, dzieciak m rodzaj męski, dzieciarnia f rodzaj żeński, dzieciąteczko m rodzaj męski, dzieciątko m rodzaj męski, dziecię m rodzaj męski, dziecięcość f rodzaj żeński, dziecięctwo m rodzaj męski, dziecina f rodzaj żeński, dziecinada f rodzaj żeński, dzieciniec m rodzaj męski, dziecinka f rodzaj żeński, dziecinność f rodzaj żeński, dzieciobójca m rodzaj męski, dzieciobójczyni f rodzaj żeński, dzieciobójstwo n rodzaj nijaki, dzieciorób m rodzaj męski, dzieciuch m rodzaj męski, dziecki m rodzaj męski

czas. czasownik dziecinnieć

przym. przymiotnik dzieciaty, dziecięcy, dziecinny, dzieciobójczy, zdziecinniały daw. dawniej, dawny dziecki

przysł. przysłówek dziecięco, dziecinnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) childhood
• czeski: (1.1) dětství n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) infancia, niñez
• kazachski: (1.1) балалық
• rosyjski: (1.1) детство n rodzaj nijaki

źródła: