obiekt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

obiekt (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɔbʲjɛkt], AS[obʹi ̯ekt], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rzecz fizycznie istniejąca; byt
(1.2) osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
(1.3) teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla
(1.4) inform.  istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury; instancja
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Żaden obiekt nie może poruszać się szybciej od światła.
(1.2) Kamienne figurki mogą być obiektami kultu wśród ludów prymitywnych.
(1.2) Po wybuchu skandalu z romansem, polityk stał się obiektem drwin w prasie.
(1.3) Zabrania się palenia papierosów na terenie obiektu!
(1.3) Wejście na teren obiektu dozwolone jest tylko z ważnym biletem!
(1.3) Obiekt zagrożony zawaleniem! Zakaz wstępu!
(1.4) Stworzenie nowego obiektu wiąże się z zarezerwowaniem pamięci na jego dane.
składnia:
kolokacje:
(1.2) obiekt badań / zainteresowania / pożądania
(1.3) obiekt użyteczności publicznej • obiekt sportowy
(1.4) programowanie / projektowanie / języki obiektowe (nie: zorientowane obiektowo)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

obiekt (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
обиект
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) obiekt
odmiana:
(1.1) lm  obiektis
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: