obiekt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] obiekt (język polski)


wymowa: IPA: [ˈɔbʲɛkt]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rzecz fizycznie istniejąca; byt
(1.2) osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
(1.3) teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla
(1.4) inform.  istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury; instancja

odmiana: (1.1-4) lp ) obiekt, ~u, ~owi, ~, ~em, ~cie, ~cie; lm  obiekt|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y.
przykłady:

(1.1) Żaden obiekt nie może poruszać się szybciej od światła.
(1.2) Kamienne figurki mogą być obiektami kultu wśród ludów prymitywnych.
Po wybuchu skandalu z romansem, polityk stał się obiektem drwin w prasie.
(1.3) Zabrania się palenia papierosów na terenie obiektu!
Wejście na teren obiektu dozwolone jest tylko z ważnym biletem!
Obiekt zagrożony zawaleniem! Zakaz wstępu!
(1.4) Stworzenie nowego obiektu wiąże się z zarezerwowaniem pamięci na jego dane.

składnia:
kolokacje: (1.2) obiekt badań/zainteresowania/pożądania; (1.3) obiekt użyteczności publicznej; obiekt sportowy; (1.4) programowanie/projektowanie/języki obiektowe (nie: zorientowane obiektowo)
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

[edytuj] obiekt (slovio)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) obiekt

odmiana: (1.1) lm  obiektis
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zapis cyrylicą обиект

W innych językach