obiekt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] obiekt (język polski)
wymowa: IPA: [ˈɔbʲɛkt]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rzecz fizycznie istniejąca; byt
- (1.2) osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
- (1.3) teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla
- (1.4) inform. istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury; instancja
odmiana: (1.1-4) lp) obiekt, ~u, ~owi, ~, ~em, ~cie, ~cie; lm obiekt|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y. przykłady:
- (1.1) Żaden obiekt nie może poruszać się szybciej od światła.
- (1.2) Kamienne figurki mogą być obiektami kultu wśród ludów prymitywnych.
Po wybuchu skandalu z romansem, polityk stał się obiektem drwin w prasie. - (1.3) Zabrania się palenia papierosów na terenie obiektu!
Wejście na teren obiektu dozwolone jest tylko z ważnym biletem!
Obiekt zagrożony zawaleniem! Zakaz wstępu! - (1.4) Stworzenie nowego obiektu wiąże się z zarezerwowaniem pamięci na jego dane.
składnia:
kolokacje: (1.2) ~ badań/zainteresowania/pożądania ■ (1.3) ~ użyteczności publicznej ■ ~ sportowy ■ (1.4) programowanie/projektowanie/języki ~owe (nie: zorientowane obiektowo)
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2, 1.4) object; (1.3) premises
- bułgarski: (1.1-2) обект m
- chorwacki: (1.1) objekt m
- hiszpański: (1.1, 2) objeto m
- ido: (1.1) objekto
- jidysz: (1.1, 2) אָביעקט m (objekt)
- niemiecki: (1.1-4) Objekt n
- rosyjski: (1.1) объект m
- slovio: obiekt (обиект)
- szwedzki: (1.1) objekt n
- ukraiński: (1.1) об'єкт m
- węgierski: (1.1) tárgy
[edytuj] obiekt (slovio)
transliteracja: обиект
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) obiekt
odmiana: (1.1) lm obiektis przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
