otrok
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
otrok (język czeski) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) niewolnik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- sztuczne wznowienie starosłowiańskiego słowa (jednak o niejasnym wcześniejszym pochodzeniu) w znaczeniu "niewolnik"[1], od prasłowiańskiego *otrokъ
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Andrzej Bańkowski, Słownik etymologiczny języka polskiego, t.II, Warszawa 2000, s.466
otrok (język słowacki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) niewolnik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
